سمی‌ناهار   

من حاضرم شرط ببندم 80% كسايي كه ميان سمينار:

 ميان كه يه روز با يه دليل موجه سركار نرفته باشن

ميان كه دلي از عزا دربيارن

ميان كه هديه(مثل كيف، دفترچه، خودكارو...) بگيرن

ميان كه دوستاشون ببينن

ميان كه قيافه آدمهاي مهم بگيرن

ميان كه .......

خلاصه الكي پا ميشن ميان و اصل‌و محتواي سمينار اصلا" براشون مهم نيست. همين دو هفته پيش ما يه سمينار توي هتل المپيك برگزار كرديم كه مهمونها تقريبا" 700نفرميشدن (البته موقع ناهار اين تعداد شدن چون بعضي‌ها تازه ساعت 5/11 اومدن)، از اين 700نفر، 100نفر توي سالن چرت ميزدن، 50نفر داشتن با بغل دستي‌هاشون حرف ميزدن،30-40نفر داشتن توي كيفهاي كه هديه گرفته بودن نگاه مي‌كردن،  200نفر بيرون سالن داشتن شيريني، چاي و نسكافه مي‌خوردن، 100نفر داشتن بيرون سالن با موبايل‌هاشون حرف مي‌زدن، يه 30-40نفري درحال رفت‌و‌آمد بين دستشويي، سال پذيرايي و سالن سخنراني بودند، تعدادي هم به بهانه سئوال كردن درحال چشم‌چراني!!! بودن و يه عده كمي اون وسط داشتن به سخنراني گوش مي‌كردن...

توي كيف هدايا يه فرم نظرخواهي بود كه مثلا" :

چقدر از محتواي علمي اين سميناراستفاده كرديد؟ ارزش علمي و كاربردي موضوع چگونه بود؟ يا برترين مقاله كدام مقاله بود؟ ....... آخرش هم درخواست كرده بوديم چنانچه پيشنهاد يا انتقادي دارند بنويسن، 90% پيشنهادها به كيف هدايا و نحوه پذيرايي، مدل شيريني و ناهار و اين‌جور چيزها برمي‌گشت. حتي يك نفر از مهمونها اومد و گفت: خانم به من پاچيني نرسيد و......

خوب انصافا" كشور ما با اين كارشناسا و مديرا و مدرس‌ها  به جايي مي‌رسه؟

مريم

لینک
یکشنبه ٩ دی ،۱۳۸٦ - مریم و هاله